بد نیست بدانید که این ستاره در حال حاضر 64 سال نوری از منظومه شمسی ما فاصله دارد اما تنها هدف و منظور او رسیدن به زمین است. در تحقیق تازه ای که در مجله Astronomy and Physics منتشر شده، گفته شده که این نزدیکی در حدود 1.35 میلیون سال بعد رخ خواهد داد. این ستاره در فاصله 13,365AU یا 1.2 تریلیون مایل از خورشید قرار خواهد گرفت (هر AU تقریباً برابر با متوسط فاصله زمین تا خورشید است). در آن حالت، Gliese 710 تنها 77 روز نوری تا رسیدن به زمین فاصله خواهد داشت.

قطعاً این فاصله هنوز برای ما زیاد است، اما از لحاظ کیهان شناختی اینطور نیست؛ چرا که این فاصله درست در منطقه ابر اوورت (ابر کروی که منظومه شمسی را احاطه کرده) واقع شده است. این ابر در واقع حبابی بزرگ متشکل از یخ و سنگ است که خورشید را از فاصله 50 هزار تا 200 هزار AU احاطه کرده است. در حالی که Gliese 710 از برخورد مستقیم با هر نوع جرمی در داخل منظومه خورشیدی اجتناب می کند، به نظر به داخل ابر اوورت سفر خواهد کرد. با توجه به اثر گرانشی عظیم آن، احتمالاً با سنگ های بسیار بزرگ این منطقه برخورد پیدا می کند و تعداد بسیار زیادی از ستاره های دنباله دار را با خود به سمت زمین می فرستد و این می تواند تهدیدی خطرناک برای سیاره ما باشد.

برای انجام این مطالعه، Filip Berski و Piotr Dybczński از دانشگاه Mickiewicz در لهستان، از داده های بدست آمده توسط رصدخانه فضایی Gaia بهره بردند. نتیجه مطالعه آن ها نشان می دهد که فاصله ستاره مذکور تا زمین، حدود 5 برابر از آنچه پیش تر تخمین زده شده بود، نزدیک تر است. در ان فاصله این ستاره تبدیل به درخشان ترین و سریع ترین شئ موجود در آسمان خواهد شد.

این ستاره با تأثیر بر داخل منظومه شمسی باعث ایجاد باران شهاب سنگ و تشکیل 10 ستاره دنباله دار در هر سال طی میلیون‌ ها سال خواهد شد. این رویداد، قوی ترین برخورد ویرانگر در آینده و تاریخ منظومه شمسی به حساب خواهد آمد و برای زمین بسیار خطرناک است.

نکته مهم دیگر این است که Gliese 710 تنها ستاره ای نیست که قصد سفر به منظومه شمسی ما دارد. تمامی 14 ستاره نزدیک به آن تا چند میلیون سال بعد ممکن است به فاصله سه سال نوری از زمین برسند و دو تا از آن ها هم احتمالاً با محدوده ابر اوورت برخورد خواهند داشت.