خانم ها معمولا به زیبایی موهای خود بسیار اهمیت می دهند اما واقعا چگونه می توان با آلوپسی یا ریزش مو و کچلی کنار آمد؟!در اینجا می خواهیم داستان خانمی را بیان کنیم که علارغم داشتن موهای بسیار زیبا، به ناگهان با آلوپسی مواجه شد. تریسی که در یک خانواده آسیایی به دنیا آمده، جایی که مهد شامپوهای مقوی است، زمانی که به منظور کاهش استرس های خود قصد سفر به مکزیک را داشت، با کچلی مواجه شد که به گفته او به اندازه یک سکه بود.
تریسی می گوید در ابتدا همسرم می گفت شاید فرق سرت است که اینطور به نظر می رسد و می گفت زیاد به چشم نمی آید. اما هنگامی که خودم به آن نگاه کردم، پوست بی موی سرم را دیدم که به نظر می رسید مانند یک بیابان بی آب و علف در حال پیش روی است. همسرم سعی کرد که به من اجازه سرچ کردن در گوگل را ندهد تا من بیشتر از آنچه بودم، ناامید و پریشان نشوم و اطلاعات بی مورد پیدا نکنم.
در مورد اندازه آن می توانم بگویم که کاملا به اندازه یک سکه بود. از دوستم که دکتر بود از طریق اینترنت نظر خواستم و او من را مطمئن کرد که آنگونه که فکر می کردم نیست و سرطان مغز نگرفته ام. او چند سوال از من پرسید و تشخیص داد که من دچار آلوپسی شده ام. که این مسئله را بعدا در کلینیک تشخیص دادند. تنها کاری که می توانستم انجام دهم، آن بود که سعی کنم تا پایان سفر به آن فکر نکنم. اما چطور ممکن بود!
هنگامی که این اتفاق برای فردی می افتد معمولا از مراحل زیر عبور می کند.
- انکار
شاید اسمش ترسناک نباشد ما از نظر پزشکی آلوپسی به کچلی حلقوی گفته می شود. این مسئله یک بیماری خود ایمنی است که علت اصلی آن استرس است. در این موقعیت بدن قادر نیست سلول های سالم مو را تشخیص داده و به آنها حمله می کند. این نوع از کچلی معمولا برای موهای سر و نیز ریش صورت اتفاق می افتد. اما ممکن است موی هر قسمت از بدن را تحت تاثیر خود قرار دهد.
در چنین موقعیتی کمتر کسی مشکل خود را خواهد پذیرفت و اغلب افراد به دنبال راه فراری از این نام هستند و مشکل خود را انکار می کنند. و سعی می کنند خود درمانی کنند که اغلب وضعیت را بدتر می کند.
- عصبانیت
ما خانم ها همیشه از بچگی آموزش دیده ایم که باید مراقب زیبایی خود باشیم و کوچکترین صدمه ای به آن اعتماد به نفس ما را پایین آورده وما را عصبی و زودرنج می کند. در این هنگام سعی می کنیم مشکل خود را به نوعی پوشش دهیم و آن را از دید دیگران پنهان کنیم و اگر فردی متوجه آن بشود به شدت احساس خجالت می کنیم. اما باید به خاطر بسپاریم که شتر سواری دولا دولا نمی شود. وقتی مشکلی داریم باید آن را بپذیریم و با آن کنار بیاییم و سعی کنیم به دنبال راه حلی برای رفع آن باشیم. در نظر داشته باشید که این مسئله مسری نیست و دردی ندارد.
- چانه زنی
هنگامی که بالاخره مشکل را می پذیرید و به سراغ متخصص می روید و می شنوید که این مشکل درمان خاصی ندارد. شروع به چانه زنی می کنید تا شاید بتوانید این مسئله را هرچه سریعتر برطرف کنید.
کمی آرام باشید، باید بگویم بنابر نظر متخصصان 50 تا 60 درصد از این نوع کچلی بدون نیاز به هیچ درمانی خود به خود برطرف می شود. اگر واقعا می خواهید که به خود کمک کنید باید تغییراتی جزئی در سبک زندگی خود ایجاد کنید. قرص های تقویتی، ورزش کردن و خواب مناسب می تواند بهترین راه برای کمک به رویش دوباره موهایتان باشد.
- افسردگی
مرحله بعدی افسردگی است. همه ما ممکن است در چنین موقعیتی احساس بی پناهی و بی یاوری بکنیم و زندگی خود را از دست رفته بدانیم. همیشه به دنبال موهای ریخته خود در جاهای مختلف خانه هستیم و این مسئله غم ما را بیشتر خواهد کرد. اما آیا واقعا این کار دردی از ما دوا خوهد کرد؟!
- قبول مسئله
بهتر است با این مسئله کنار بیایید و سعی کنید آن را بپذیرید. به جای آنکه به فکر تعداد موی از دست داده خود باشید، بهتر است فکرتان را به روی پیگیری روند درمانی متمرکز کنید. ممکن است تغییر سبک زندگی به طور مستقیم باعث رویش موهای شما نشود. اما با ورزش کردن و مصرف مکمل های تقویتی می توانید استرس را از خود دور کرده و کمبودهای جسمی خود را جبران کنید و در نتیجه زمینه را برای به دست آوردن موهای از دست رفته خود مهیا کنید.